Número total de visualizações de página

segunda-feira, novembro 06, 2006

Inhibición


Hoxe teño un día deses de meterme na cuncha e deixar que pase o mundo sen que me incordie.
Quero pensar que a hostilidade que me magoa vai esvarando polas rugosidades calcáreas que se me foron pegando vida adiante, sen ser quen de atopar unha soa fenda pola que acceder ao meu interior nacarado, ao suave e iridiscente leito onde me acollo.
Eu non son máis ca unha carniña fráxil que ás veces se asoma entre a regaña sorrinte das dúas valvas e vexo moi mala hostia por aí fóra. Vou pechar a cuncha, flup!

4 comentários:

Pés de naufragha disse...

O problema é que se pechas a cuncha, péchala tamén para todos e todas os que nos gusta que esa personalidade xenerosa esté sempre receptiva. Así que, señora do vento do sur e do oeste, xornada de portas abertas xa!!

Iseo la Blonde disse...

Concordo con pés de náufraga, así que parafraseando á poeta: ¡¡¡Arriba esas tetas!!!, suroeste.

Por certo, señora náufraga, recoñezo que son muller de armas tomar e mesmo podo aceptar que, obrigada polas condicións deste mundo cabaleiresco en que me tocou vivir, talvez teña ás veces un algo de maroutallo. Mais eu, Iseuth la blonde, a pesar dalgunhas terxiversadas versións da miña historia, son moi muller e moi feminina. 'Auténtica', polo tanto; xa me entende.
Bicos.

Isabela disse...

Então, minha querida, quero que fiques recomposta, doce e bonita como sempre!

torredebabel disse...

non peches de todo esa cuncha que eu quero seguir botando unha ollada, de cando en vez, a ese interior sensible e fraxil.