Número total de visualizações de página

domingo, janeiro 07, 2007

Orballo


Levo uns días tecendo os meus pensamentos nunha tea tan fráxil que ata unha fina orballeira a fai cambalear. Xa tomei posición e estudo a estratexia mentres espero que vire o vento, sacuda a nugalla húmida e empecen a enredarseme as despistadas moscas e os farturentos abellós. Vide a min e alimentádeme!

5 comentários:

FraVernero disse...

Vaites, araña lambona! Así que queres que che alimentemos eh, nova Arachne?

he, he...

SurOeste disse...

Síntome con fame, dixiro calquera cousa, mesmo as máis volátiles entidades abstractas. Ten vostede zalgo para min, Pater?

SurOeste disse...

ZAlgo non, algo.

Iseo la Blonde disse...

Os tecidos delicados son fermosos e non teñen por que ser fráxiles. En todo caso a túa tea está alicerzada en sólidos esteos. De ferro de ferrería, semellan.
Non se deixa ver, iso si, a tecedeira.

SurOeste disse...

a tecedeira exibe as súas entrañas e agáchase como pode.